Wie ben jij Online?

Scroll naar beneden

Wat is online pesten?

Online pesten, cyberpesten, digitaal pesten: termen voor het pestgedrag via digitale media. Er zijn talloze manieren waarop je iemand structureel het leven zuur kunt maken. Bijvoorbeeld via tekst (dreigtweets), beeldmateriaal (intieme foto- of videobeelden openbaar maken), uitsluiten (blokkeren in sociale media), misbruik van privégegevens (inlogaccounts) of haatcampagnes via sociale media.

Volwassenen kunnen kinderen helpen om de (hersen)vaardigheden te trainen. Door telkens te wijzen op het innemen van andermans standpunt en strategische vragen te stellen. Bijvoorbeeld: wie komt hiermee in aanraking? Hoe vind ik het zelf als iemand mij zo benadert?

Online pesten onder kinderen

Zowel volwassenen als kinderen zijn het slachtoffer van online pesten. Kinderen ervaren pesten ‘in het echt’ als heftiger dan digitaal pesten. Bovendien worden er door digitale mogelijkheden niet meer kinderen gepest, maar wel vaker. Hoewel online pesten een serieus probleem is, blijft het gelukkig bij het overgrote deel tot een mislukt plagerijtje dat wordt opgelost. Bij kinderen heeft online pesten met hersenontwikkeling te maken.

‘Het was grappig bedoeld’

De capaciteit om een situatie vanuit andermans standpunt te benaderen is nog beperkt. Kinderen en pubers, zijn ‘egocentrisch’. Ze denken vanuit zichzelf en niet aan de gepeste persoon. Anonimiteit versterkt dit effect. Je stapt namelijk sneller over een 'fatsoensgrens' als je iemand niet kent of ziet. Internet kent talloze mogelijkheden om anoniem aan de slag te gaan.

Oplossing voor online pesten

De oplossing voor een pestsituatie is met name een gesprek met de pester(s) en gepeste(n). Spreek over de bedoeling, de ontvangst en de gevolgen. Besteed ook aandacht aan de pester(s): niet zelden blijkt de dader zelf slachtoffer te zijn geweest.

Imago-Management

Bij goed online imago-management hoort dus ook dat je moet nadenken over wat je niet wilt, en daar zit voor kinderen en tieners het probleem. Want dat kunnen ze niet goed: nadenken over gevolgen op de langere termijn. En daarom is het dus een heel belangrijk thema in de internetopvoeding: je moet kinderen een bewustzijn bijbrengen dat ze niet uit zichzelf ontwikkelen.

Maar ook professionals houden zich er steeds meer mee bezig. Niet als het om kinderen gaat, maar als het om volwassenen gaat, of bedrijven. Ook die hebben te maken met hun al of niet zelf gecreëerde online imago. Alleen heet het daar anders: je online reputatie. Dat geeft meer aan dat het je imago ook een economische waarde kan hebben.

Eerste vijf hits

Het is vooral belangrijk dat de eerste vijf zoekresultaten positief zijn. Op de meeste computerschermen is dat wat je in beeld ziet zonder te hoeven scrollen. Dat heet in vaktermen 'de vouw' (denk aan een ouderwetse krant): alles wat daaronder staat, zien de meeste mensen niet. Ze klikken vooral op hits boven de vouw. Je kunt je online imago dus goed afmeten aan de eerste vijf resultaten bij een zoekopdracht op je naam. Daarbij kan het helpen dat je zelf actief bent met een eigen website, blog, profielen op een sociale netwerksite als MySpace, Facebook, Hyves, of LinkedIn.

Sollicitaties

Alle sollicitanten ondergaan een digitale screening tegenwoordig. Houd er dus rekening mee dat alles bekeken wordt en invloed kan hebben wat er van jou via internet te vinden is. Esther de Kruijff, HR-manager bij Spil Games nam vorig jaar veel nieuwe mensen aan. In alle procedures ging ze via internet aan de gang: "Naast Google kijk ik bij LinkedIn of er connecties zijn met mensen die ik ken. Vooral bij jongere kandidaten kijk ik vaak ook nog wel even op Hyves. Dat zegt niet zozeer iets over het feit of iemand geschikt is voor ons bedrijf, maar je kunt er wel het nodige leren over de persoon zelf. Je ziet vaak foto's en leert wat over persoonlijke zaken. Weblogs lees ik altijd. Het kan zijn dat daar mijn twijfel wordt weggenomen. Soms worden vermoedens er juist bevestigd en kan het een reden zijn iemand niet uit te nodigen voor een gesprek. Iemands cv blijft overigens het allerbelangrijkste. Maar het internet biedt een prachtige manier om informatie daaruit te checken."

Personal Branding

Zorg dat je aanwezig bent online: als er helemaal niets van je te vinden is, wekt dat argwaan. In ieder geval snap je dan de nieuwe media niet, is de gedachte. Er zijn bedrijven die sollicitanten niet eens op gesprek laten komen als ze geen LinkedIn-account hebben.

Begin met een zelfonderzoek: wie ben je, waar sta je voor en wat zijn je sterke kanten. Dat moet je consequent en authentiek uitdragen. Zet op LinkedIn je professionele geschiedenis neer en op Hyves een paar foto's in verschillende situaties, voor iedereen publiek. Dat wekt vertrouwen.

Wees open, presenteer jezelf duidelijk, maar zorg er liefst voor dat anderen in hun reacties een beeld van je schetsen. Gebruik je (online) vrienden en relaties dus gerust om ervoor te zorgen dat ze je imago positief beïnvloeden. Zolang je jezelf nog geen professionele online mannetjes- (of vrouwtjes)maker kunt veroorloven, is dat het beste wat je kunt doen...

Seksueel misbruik

Het klinkt misschien wat vreemd. Hoe kun je seksueel misbruikt worden terwijl je veilig op je slaapkamer achter de computer zit? Maar het kan wel degelijk en het komt helaas steeds vaker voor. Het is seksueel misbruik als iemand je dwingt om seksuele handelingen uit te voeren of te ondergaan, zonder dat je het gevoel hebt dat je zelf een eind aan de situatie kunt maken. Bekende voorbeelden zijn aanranding en verkrachting. Maar, er is ook sprake van seksueel misbruik als je begluurd wordt of gedwongen wordt om naar seksuele handelingen van iemand anders te kijken.

Als je aan het webcammen bent, bestaat het risico dat de ander je onder druk zet om jezelf voor de webcam uit te kleden of misschien zelfs wel te bevredigen. Dat is seksueel misbruik via internet en dus strafbaar. Je kunt er aangifte van doen.

Hoe kan dit?

Iemand kan je op verschillende manieren onder druk zetten:

  • je overhalen door je complimentjes te geven.
  • door in te spelen op jouw gevoel van vriendschap door te zeggen: "Als je het niet doet, is onze vriendschap zeker ook niet zoveel waard. Dan moeten we die maar verbreken."
  • door te dreigen en je bang te maken. Bijvoorbeeld door te zeggen "Ik heb je IP-nummer en kan zo uitzoeken waar je woont. Dan kom ik naar je toe."
  • door je te chanteren met een bewerkte foto of eerder gemaakte webcambeelden; "Als je het niet doet, dan zet ik deze op het internet, zodat iedereen het ziet."

Aangifte doen

De beslissing om aangifte te doen van seksueel misbruik kan moeilijk zijn. Misschien bent u bang dat de dader wraak neemt. Of voelt u zich schuldig omdat u denkt dat u uw grenzen niet duidelijk genoeg heeft aangegegeven.

Bedenkt u zich dat seksueel misbruik strafbaar is. U bent gedwongen seksuele handelingen uit te voeren, te ondergaan of te bekijken. Dwingen kan lichamelijk gebeuren, zoals bij een verkrachting, maar ook kunt u bang gemaakt worden door bedreigingen. Voor het doen van aangifte neemt u contact op met de politie via 0900-8844.

Wie kan er helpen?

Neem iemand uit uw omgeving in vertrouwen. Dit is misschien moeilijk, maar als u zwijgt, geeft u de pleger macht over uw leven en kunt u in een isolement raken. Door dat isolement te doorbreken, pakt u een stukje van de regie over uw eigen leven terug.

Kent u iemand waarvan u vermoedt dat hij of zij slachtoffer is van seksueel misbruik? Ook omstanders en getuigen kunnen terecht bij het Steunpunt Huiselijk Geweld.